Θέση
Ερευνητής
Τηλέφωνο
+30 210 650 3668 / 3640
Σχετικά/Βιογραφικό
Ο Αθανάσιος Γ. Κόντος γεννήθηκε στην Αθήνα (1967) και σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1985-1989). Στη συνέχεια μετέβει στο Πανεπιστήμιο Warwick στο Coventry UK, όπου και εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή με αντικείμενο τον χαρακτηρισμό νέων υπεραγωγών υψηλών θερμοκρασιών με φασματοσκοπία NMR. Από το 1996-2007 εργάστηκε στο τμήμα Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικής (Σ.Ε.Μ.Φ.Ε.) του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) ως Λέκτορας Π.Δ.407 και ως συνεργάτης ερευνητής σε θέματα χαρακτηρισμού ημιαγωγών και διατάξεων της μικροηλεκτρονικής και σε συνεργασία με τα Ινστιτούτα Υλικών και Μικροηλεκτρονικής του Δημόκριτου. Παράλληλα δίδαξε στο ΕΜΠ και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Ηλεκτρομαγνητισμό, Οπτική και Πειραματική Φυσική και συνέταξε νέες πειραματικές ασκήσεις που διδάσκονται στα εργαστήρια Φυσικής Στερεάς Κατάστασης, Ατομικής και Μοριακής Φυσικής και Οπτικής της Σ.Ε.Μ.Φ.Ε. Ο κ. Κόντος εντάχθηκε στο δυναμικό του Δημόκριτου το 2007 και συνεχίζει ως ερευνητής Β΄ βαθμίδας από το 2010 στο εργαστήριο Διεργασιών νανοτεχνολογίας για μετατροπή της ηλιακής ενέργειας και προστασία του περιβάλλοντος του ΙΝΝ. Τα κύρια πεδία της έρευνάς του είναι οι περοβκιτικές (Perovskite Solar Cells) και φωτοευαισθητοποιημένες ηλιακές κυψελίδες (Dye Sensitized Solar Cells), η φωτοκατάλυση και υπερυδροφιλικότητα υμενίων τιτανίας και η δέσμευση και μετατροπή του CO2. Από την έρευνα στις ηλιακές κυψελίδες ξεχωρίζει η σύνθεση νανοκρυσταλλικών και μονοδιάστατων ημιαγωγών και αλογονούχων περοβσκιτών και η ενσωμάτωσή τους διατάξεις με στόχο την αύξηση της απόδοσης και της σταθερότητάς τους και στο πεδίο της φωτοκατάλυσης η σύνθεση και τροποποίηση νανοδομημένης τιτανίας (εμπλουτισμός με αλογόνα, επιφανειακή ενεργοποίηση με μέταλλα και ενώσεις του άνθρακα) ώστε να παρουσιάζει φωτοκαταλυτική απόδοση σε υγρούς και αέριους ρύπους και απόκριση στο ορατό φως. Μεγάλη έμφαση στην έρευνα του κ. Κόντου έχει ο δομικός (φασματοσκοπία Raman), οπτικός (UV-visible diffuse reflectance), ηλεκτρονικός (φωτοφωταύγεια) και μορφολογικός (SEM, AFM) χαρακτηρισμός υλικών και διατάξεων.